U bent hier

Amandelwolfsmelk

Euphorbia amygdaloides

Basisinfo

  • vaste plant vaste plant
  • Snoeien februari - maart, oude en dode takken wegknippen
  • Giftigheid sap en zaden giftig
  • Zon halfschaduw, zon
  • Bladeren

    zacht behaard, langwerpig en omgekeerd-eivormig tot 10 cm lang

  • Bloemen

    stempel en meeldraden op schutbladen, bloei in tuilen

  • Bloeiperiode april - juni
  • Hoogte 20 - 50 cm

Uitzicht

De amandelwolfsmelk is een vaste plant. Hij bloeit in april - juni met een zeer opmerkelijke bloeiwijze. De uiteinden van de groene schermen lijken wel op schoteltjes waaruit kleine gele bloemetjes ontspruiten.

De bladeren zijn zacht behaard, langwerpig en omgekeerd-eivormig. De bovenste bladeren zijn wintergroen en groeien dicht bij elkaar onder de bloeiwijze.

euphorbia

Amandelwolfsmelk, waar planten

De amandelwolfsmelk verkiest een plaats in volle zon tot halfschaduw. Qua bodem prefereert hij een kalkrijke bodem met normale vochtigheid, maar hij groeit best goed in alle grondsoorten en kan zelfs enige droogte verdragen. 

Cultivars (soorten)

E. amygdaloides 'Purpurea' bloeit vroeg (april-mei) met purpuren bloemen; E. var. robbiae is kleiner en blijft lager en bloeit van mei tot juni met gele bloemen.

Dit wist je nog niet:

De amandelwolfsmelk is een inheemse plant die op de rode lijst staat als zeer zeldzaam.